System plików rozproszonych (DFS) ułatwia użytkownikom dostęp i zarządzanie plikami fizycznie rozproszonymi w sieci. DFS zapewnia pojedynczy punkt dostępu oraz logiczną strukturę systemu plików. Dzięki DFS użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do plików bez konieczności znajomości ich rzeczywistych lokalizacji fizycznych. DFS umożliwia organizację udostępnionych folderów z różnych komputerów w tej samej sieci w jednolity, logiczny, hierarchiczny system plików.
Czym jest DFS?
DFS to wbudowana usługa rozproszonego udostępniania plików w systemie Microsoft Windows Server, która umożliwia przedsiębiorstwom dostęp do zawartości udostępnionych folderów poprzez pojedynczą ścieżkę. Dodatkowo, tworzy automatyczne połączenia z najbliższymi serwerami w zależności od lokalizacji logowania klienta, zapewniając tym samym serwerom plików funkcje równoważenia obciążenia i odporności na błędy.
Główne funkcje DFS można podzielić na dwie kategorie: zapewnianie jednolitego punktu dostępu dla klientów oraz realizowanie replikacji folderów na różnych serwerach plików. Te dwie funkcje są realizowane przez dwa odrębne komponenty.
Czym jest przestrzeń nazw DFS?
Przestrzeń nazw DFS może być zainstalowana na autonomicznym serwerze członkowskim lub kontrolerze domeny. Jak sama nazwa wskazuje, przestrzeń nazw zapewnia użytkownikom logiczną ścieżkę dostępu. Na przykład, w przedsiębiorstwie, które wykorzystuje wiele serwerów współdzielonych systemu Windows, udostępnień NAS oraz udostępnień systemu Linux, staje się to uciążliwe dla użytkowników, którzy muszą zapamiętywać poszczególne lokalizacje. W takich przypadkach można wykorzystać serwer przestrzeni nazw, który zapewnia ujednoliconą nazwę dostępu i konsoliduje wszystkie wspólne serwery przedsiębiorstwa pod tą nazwą. Użytkownicy muszą zapamiętać tylko tę nazwę, aby uzyskać dostęp do wszystkich współdzielonych folderów w organizacji.
Przestrzeń nazw DFS można podzielić na autonomiczną przestrzeń nazw i przestrzeń nazw opartą na domenie.
Samodzielna przestrzeń nazw oznacza korzystanie z wydzielonego serwera jako punktu dostępu dla systemu DFS, przy czym nazwa serwera jest używana do zewnętrznego dostępu do DFS. Konsekwencją takiego rozwiązania jest to, że w przypadku awarii serwera użytkownicy nie będą mieli do niego dostępu. Istnieje jednak możliwość wdrożenia samodzielnej przestrzeni nazw jako roli klastra w celu zapewnienia wysokiej dostępności w trybie aktywny-pasywny.
Inny model wdrażania nazywany jest przestrzenią nazw opartą na domenie. W tym modelu wdrażania, kiedy użytkownicy uzyskują dostęp do usługi DFS, używają formatu nazwa_domenynazwa_korzenia_dfs. Zaletą wdrażania przestrzeni nazw opartej na domenie jest możliwość zapisania nazwy dostępu, serwerów przestrzeni nazw, folderów docelowych połączonych z przestrzenią nazw oraz innych informacji metadanych w usłudze Active Directory. Zapisując te metadane w usłudze Active Directory, możliwe jest zarejestrowanie wielu serwerów przestrzeni nazw dla tej samej ścieżki korzenia DFS. Na przykład mogą istnieć dwa serwery przestrzeni nazw wspierające wspólnie ścieżkę korzenia DFS nazwa_domenynazwa_korzenia_dfs. Jeżeli jeden z serwerów stanie się niedostępny, kontroler domeny poda klientowi dostępny adres podczas kolejnego zapytania klienta, zapewniając tym samym ciągłość dostępu do przestrzeni nazw.
Czym jest grupa replikacji DFS?
Podczas dodawania ról i funkcji w systemie Windows Server, DFS dzieli się na dwa komponenty: Przestrzeń nazw DFS oraz Grupa replikacji DFS.
Wprowadzenie grup replikacji w systemie DFS pozwala nie tylko na wykorzystanie go jako platformy zapewniającej wygodny dostęp, ale także wspiera automatyczną replikację na poziomie plików oraz odporność na błędy. Poprzez konfigurację grupy replikacji umożliwia serwerom docelowym wzajemne replikowanie folderów, osiągając w ten sposób odporność na błędy.
Proces korzystania z grupy replikacji wygląda następująco:
Wybierz serwery docelowe, które będą uczestniczyć w replikacji
Wybierz foldery do skopiowania na serwerze docelowym
Wybierz topologię replikacji: hub-distributor, przemienną lub brak topologii.
Konfiguracja przepustowości replikacji, czasu replikacji, filtrów plików replikacji
Konfigurowanie serwera podstawowego do pierwszej replikacji
Konfigurowanie grupy replikacji nie oznacza, że tylko jeden serwer docelowy udostępnia usługi. Przeciwnie, wszystkie serwery docelowe w grupie replikacji mogą oferować zarówno funkcje odczytu, jak i zapisu. Domyślnie, każdy serwer członkowski grupy replikacji działa na mechanizmie synchronizacji wielu wzorców, co oznacza, że każdy węzeł może modyfikować dane folderów. Począwszy od systemu Windows Server 2008, istnieje możliwość konfigurowania członków grupy replikacji tylko do odczytu, co jest odpowiednie dla biur oddziałowych lub scenariuszy, w których wymagany jest wyłącznie dostęp odczytowy bez potrzeby dostępu zapisującego.
Uwaga: replikacja DFS domyślnie używa portu 135 i dynamicznego portu RPC. Możesz użyć następującego polecenia, aby ustalić port RPC replikacji DFS:
dfsrdiag staticrpc /port:55555 /mem:dfs01
dfsrdiag staticrpc /port:55555 /mem:dfs02
Jak działa replikacja DFS?
Przed poznaniem jej mechanizmu działania, oto komponenty w niej występujące.
GUID (Globally Unique Identifier): Replikacja DFS używa identyfikatorów GUID do identyfikowania różnych komponentów. Każda grupa replikacji, folder replikowany, członek grupy replikacji oraz wolumen folderu replikacji otrzymuje unikatowy identyfikator GUID.
Dziennik USN: DFSR (Replikacja DFS) monitoruje zmiany w plikach przy użyciu dziennika USN (Update Sequence Number) systemu plików NTFS. Dziennik USN jest dziennikiem cyklicznym, zdefiniowanym jako część specyfikacji NTFS. Zawsze, gdy plik lub folder na wolumenie NTFS ulegnie zmianie, do dziennika USN zostaje dodany zapis. Zapis zazwyczaj zawiera nazwę pliku, czas zmiany, typ zmiany oraz unikatowy numer sekwencyjny aktualizacji. Rzeczywiste dane nie są rejestrowane w dzienniku, co pomaga utrzymać rozmiar pliku dziennika na określonym poziomie. Aplikacje mogą monitorować ten dziennik USN, aby otrzymywać informacje o zmianach wprowadzonych w systemie plików NTFS.
W systemie NTFS istnieje możliwość zbadania dziennika USN dla każdego pliku. Polecenie wygląda następująco:
fsutil usn readdata c:usn123.txt
Gdy DFSR wykryje, że plik w folderze replikowanym ma dodane dzienniki USN, dodaje aktualizacje tego pliku do bazy danych zarządzanej przez DFSR.
Usługa DFSR utrzymuje bazę danych ESE dla każdego wolumenu hostującego folder replikowany. Baza danych ESE jest używana przez DFSR do przechowywania metadanych dotyczących każdego pliku i folderu w folderze replikowanym.
W bazie danych DFSR często możesz napotkać pięć identyfikatorów podczas debugowania stanu replikacji DFSR:
UID
GVSN
Nazwa pliku
ID pliku NTFS
UID folderu nadrzędnego
DFSR wykorzystuje dwa różne identyfikatory, UID i GVSN, do śledzenia stanu replikacji.
UID jest tworzony w oparciu o GUID bazy danych i bieżącą wersję bazy danych. Jest to unikalny identyfikator przypisywany każdemu plikowi i folderowi w ramach replikowanej bazy danych. Po przypisaniu UID pozostaje niezmieniony do momentu usunięcia pliku lub folderu.
GVSN jest również tworzony w oparciu o GUID bazy danych i bieżącą wersję bazy danych. Jest on przypisywany do każdego replikowanego pliku i folderu. Za każdym razem, gdy plik lub folder zostanie zaktualizowany, przypisywany jest nowy GVSN.
Zatem zasadę replikacji DFS można streścić w następujący sposób:
Kiedy plik lub folder ulegnie zmianie, system NTFS rejestruje tę zmianę w dzienniku USN i aktualizuje numer USN. DFS przeszukuje dziennik USN systemu NTFS, aby wykryć aktualizacje. Następnie DFSR aktualizuje identyfikator bazy danych wolumenu replikacji i zmienia identyfikator bazy danych na GVSN grupy DFSR. DFSR wie, że plik lub folder został zmieniony na tym serwerze i powiadamia inne węzły o konieczności zreplikowania treści inkrementalnej przy użyciu RDC, zapewniając jednocześnie spójną aktualizację tabeli wektorów wersji DFS na każdym węźle.
Sugestia replikacji DFS: Zaleca się, aby wyłącznie replikować potwierdzone dane zestawu wyników przez DFS.
Na przykład, jeśli katalog replikowany DFS zawiera dane produkcyjne oraz folder TEMP, który jest stale usuwany i modyfikowany podczas opracowywania i testowania, katalog DFS będzie doświadczał częstych replikacji z powodu częstych modyfikacji w folderze TEMP. Ponadto, jeśli plik jest wielokrotnie nadpisywany lub często dodawany i usuwany z katalogu, plik zostanie przeniesiony do folderu Konflikt i Usunięte.
Ochrona serwera Windows Server za pomocą profesjonalnego rozwiązania
Nie zaleca się wykonywania klonowania systemu na serwerze DFS. Zaleca się jednak stosowanie standardowych rozwiązań backupowych w celu wykonania kopii zapasowej dysku lub kopii zapasowej typu bare metal serwera DFS.
Możesz również użyć Vinchin Backup & Recovery, aby chronić dane przechowywane na Twoich fizycznych maszynach z systemem Windows Server.
Rozwiązanie Vinchin Backup & Recovery to profesjonalne rozwiązanie do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych w przedsiębiorstwach, obsługujące tworzenie kopii zapasowych serwerów Windows/Linux (takich jak Windows 2022/2019/2016/2012/2012 R2/2008/2008 R2/2003/2003 R2), maszyn wirtualnych, serwerów plików, NAS (od wszystkich producentów), baz danych itp., zapewniając łatwą ochronę dla złożonego środowiska IT.
Rozwiązanie Vinchina do tworzenia kopii zapasowych serwerów fizycznych wykorzystuje technikę VSS (Volume Shadow Copy Service) w celu tworzenia migawek świadomych aplikacji dla woluminów NTFS w systemie Windows Server Backup, a także posiada wbudowaną, samorozwiniętą technikę migawek dedykowaną użytkownikom serwerów Linux, zapewniając spójność danych kopii zapasowych.
Przyjazna dla użytkownika konsola internetowa pomoże łatwo wykonać kopię zapasową i przywracanie systemu bare metal na serwerze Windows. Aby wykonać kopię zapasową serwera Windows, należy zastosować poniższe kroki:
Wybierz serwer Windows > wybierz miejsce docelowe kopii zapasowej > wybierz strategię tworzenia kopii zapasowych > prześlij zadanie
Vinchin Backup & Recovery została wybrana przez tysiące firm, a Ty również możesz zacząć korzystać z tego potężnego systemu dzięki 60-dniowej wersji próbnej z pełnymi funkcjami! Skontaktuj się z nami również kontaktuj się z nami i zostaw swoje potrzeby, a następnie otrzymasz rozwiązanie dostosowane do Twojego środowiska IT.
Podsumowanie
Replikacja DFS to funkcja systemu Windows Server, która umożliwia replikację plików i folderów pomiędzy wieloma serwerami w rozproszonym środowisku systemu plików. Zapewnia rezerwowanie danych, dostępność i skalowalność dzięki utrzymywaniu zsynchronizowanych kopii plików w różnych lokalizacjach.
Vinchin Backup & Recovery to również doskonałe rozwiązanie do tworzenia kopii zapasowych systemów bare metal i oferuje bardziej zaawansowane funkcje niż Windows Server Backup, więc nie przegap darmowej wersji próbnej.
